Reclame ‘Ver(p)licht’

Het is twee weken geleden dat ik mijn boek ‘Verlicht’ afrondde. Nu is het niet meer zo dat een boek ooit helemaal af is. Nog steeds loop ik tegen zaken aan die mijn bevindingen en onderzoek bevestigen van wat ik daar allemaal in schreef. Het punt is nu dat ik er de markt mee op ‘moet’. Meerdere mensen vroegen mij: “waarom laat je een ‘echte’ uitgever dat niet doen”

Nu is het niet zo dat ik geen echte uitgever ben. Het is niet zo dat mensen die in eigen beheer uitgeven geen uitgever zijn en die dat door een ander laten doen, dat wel zijn. Ik ben een echte uitgeverij, geregistreerd bij de KVK, het Centraal boekhuis en ik heb een eigen ISBN reeks. Eén dingetje wat ik minder heb als een ‘echte’ uitgeverij is veel geld om aan PR te doen. Mijn probleem wat ik bij mijn eerst boek had, was dat deze echte uitgever (geen christelijke en ik zal de naam niet noemen) ook niet veel aan PR deed. Als ik al eens ergens aandacht voor vroeg dan eindigde dat in een zinloze discussie over de vraag of dat wel rendement had. Dit vond ik tamelijk zinloos en was binnen twee maanden daar vertrokken. Ik had veel meer over kunnen houden aan mijn activiteiten als ik het direct in eigen beheer zou hebben gedaan.
Wie heeft in deze tijd een uitgever nodig? Schrijvers hebben veel meer aan mensen als jij. Als jij een boek koopt en anderen vertelt hoe goed het is dan lezen anderen het ook wel. De mensen die het al wel gelezen hebben zijn erg enthousiast. Volgens een boekhandelaar die het manuscript las, moest het op de markt komen omdat er niet eerder zo’n serieus onderzoek is gedaan naar dit onderwerp.

Vergelijkbare berichten

  • Zweetdoek

    Telkens als ik een nieuwe computer koop, realiseer ik mij dat ik een klein vermogen zou hebben uitgespaard als ik 10 of 15 jaar later geboren zou zijn. Stel je toch eens voor dat de eerste die ik zou hebben gekocht de laptop zou zijn die ik nu heb. U, en ik al helemaal niet,…

  • |

    Spruiten

    Ik groeide op in een tijdperk waarin het lekkere eten nog moest worden uitgevonden. Bij gebrek aan lasagne en ovenschotel, aten we in mijn jeugd, net als vrijwel overal in Nederland, elke dag aardappelen met gekookte groente. Ik vond dit maar matig. Vooral van spruiten gruwde ik. De beste manier waarop ik dat weg kon…

  • Zand erover

    Toen Mr. J.E. Tayor in 1854 in opdracht van het Britse Museum in Londen op zoek ging naar archeologische souvenirs voor in hun vitrines, kwam hij in het zuiden van Mesopotamië bij de Tell el-Muqajjar. Deze reusachtige ruïne gebouwd van tichelsteen leek meer op een in verval geraakte massieve toren of piramide, dan op een…

  • Modderras

    Ik hoor er niet zoveel meer over, maar vroeger werd er nogal eens de nadruk op gelegd dat een hond raszuiver was. Sommige mensen vinden dat leuk, maar honden hebben niets met rassen of schoonheid: zij snuffelen met net zoveel interesse aan de kont van een kreupele straathond als aan die van een koningspoedel. Als…

  • Pasen

    Kattenkarbonade Zo nu en dan als ik een karbonade of kipfilet op mijn bord heb liggen, bekruipt mij de gedachte: “hoe lang geleden leefde dit stuk vlees nog?” Nu heb ik niets met varkens of kippen maar we hebben twee kleine hondjes die, als je ze zou slachten en braden, waarschijnlijk niet zo gek veel…