Gaan dieren naar de hemel?

De vroege jaren van mijn jeugd bracht ik door in Edam. Als je vanaf waar wij woonden naar het centrum ging, kwam je langs een straatje wat de Hondenhemel heette. Waarom dat zo heette, weet ik echt niet. Volgens mij is de hondenhemel bij ons thuis op de bank. Daar wordt een hele nieuwe betekenis uitgevonden voor het woord ontspannen. Maar met een bepaalde regelmaat komt ik de vraag tegen of dieren naar de hemel gaan. Ik denk van wel, maar dat is subjectief. De beetje regelmatige lezer van mijn stukjes weten dat ik een zwak voor dieren heb. Of het nu in de bier geduikelde vliegen, verdwaalde eenden of (vooral) kleine hondjes zijn, hun streken zijn mij lief. Maar waarom zijn er dieren en waarom maken zij het elkaar zo moeilijk hier op aarde zo? Na het journaal of de koppen in de krant, hoor ik mensen wel eens zeggen dat mensen zo wreed zijn. Dat zij geen genoeg van zinloos geweld lijken te krijgen en stellen dan resoluut vast dat dieren dat niet doen. “Dieren doden alleen om te kunnen overleven” zegt men dan wel eens. Dat is de vraag, dieren grossieren voor zover ik dat kan beoordelen ook in zinloos geweld. De moraal van een mol is echt niet nobeler dan die van de mens. Dieren hebben echt maar weinig respect voor het leven van elkaar en zouden nog veel meer zinloos geweld gebruiken, als ze niet zo lui waren of als hun prooi niet zo hard weg zou rennen.

Bekend zijn de gewelddadige voorbeelden waar de papa-beer -leeuw of -baviaan de kinderen van de ex van zijn nieuw geschaakte geliefde zonder pardon doodbijt of zelfs opvreet. Van bijstand-moeders of hangjongeren hebben apen nog nooit gehoord. Een klap voor je oren van papa-beer, vergeet je niet snel als puberbeer en die rotte lucht uit zijn bek al helemaal niet als hij met die ravelbek waar de kabeljauwgraten nog uithangen, voor je neus staat te blèren. Daar passen ze echt wel voor op.

Maar wat is het nut nu van al dat leven? Zijn de katten en uilen nodig om een muizenplaag te voorkomen? In Leiden en de polders er omgeving is de uil-dichtheid beslist onvoldoende voor deze klus en de gemiddelde Hollandse kat pikt het echt niet als je hem zijn zalm uit blik, onthoudt. Hij jaagt slechts in het weekend, een uurtje, als het droog is. Zij kunnen de wat snelheid betreft, op celdeling lijkende, voortplanting van die hitsige muizen nooit bijhouden. Olifanten vertrappen door gebrek aan natuurlijke vijanden toch ook niet heel Afrika?

Ik wil de stelling verdedigen dat dieren er zijn voor ons plezier en er echt wel andere manieren zijn te  vinden dan de dood, om hun aantal in toom te houden. Zonder dieren zou het veel te kaal, leeg en sober zijn zonder hen en er viel veel te weinig te aaien, knuffelen en uit te laten, als zij er niet waren. Daarom zijn dieren ook zo waardevol. Maar alles wat waardevol is, is kwetsbaar en dieren zijn zeer kwetsbaar in onze handen realiseerde ik mij vanmiddag weer toen Bella mij verwachtingsvol stond aan te kijken toen we door het park liepen en ze wil naar huis wilde omdat het zo heet was. Vreemd misschien, maar dieren verdienen beter dan deze, ook voor hen, gevaarlijke wereld.

Bedenk eens hoe mooi de aarde zou zijn als dieren in het wild niet meer de hele dag bang hoefde te zijn. Stel je eens voor dat een wolf en het lammetje samen zouden optrekken en de panter zijn kop zou neerleggen tegen die van het geitenbokje en als een kalfje en een leeuwenwelp met elkaar zouden spelen in de weide en dat ze een beetje in de gaten werden gehouden kleine jongen. Dat de koe en de berin tezamen zouden optrekken en de leeuw hooi zou eten als het rund. Zou het niet geruststellend zijn als we ons geen zorgen hoefde te maken als een zuigeling zou spelen bij het hol van een adder of zijn broertje zijn hand zou uitsteken naar een langskomende cobra? Is dit een scene uit Junglebook? Nee, deze verwachting en voorzegging is uit de oude profeet Jesaja. De tekst is één van de fundamenten van de hoop van het evangelie!