Bloed en water (2)
Lees eerst rib uit mijn lijf en Bloed en water (1)
De vorige keer hebben we stilgestaan bij de betekenis van het bloed dat uit de zijde van Jezus stroomde toen Hij aan het kruis gestorven was. Dit was naar aanleiding van die keer daarvoor waarin we stil stonden bij de wond in Jezus zijde waar dit samen met het water uit stroomde. We zouden het nu gaan hebben over het water dat uit die wond stroomde.
Als ik aan water denk dan denk ik aan de Gouwzee. Dit is een stukje van het IJsselmeer dat ingeklemd ligt tussen Volendam, Marken en Monnickendam. Wonende aan de dijk hiervan zwommen wij als kinderen in de zomer altijd in het water daarvan. Dit hoorde zo bij mijn leven dat ik mij niet kon voorstellen dat mensen gelukkig zouden kunnen zijn als ze ergens in een stad zouden wonen en zomers als het mooi weer was, niet konden zwemmen. ‘Ons’ ‘dijkpaviljoen’, bestaande uit iets dat op een steiger leek en handdoeken uitgespreid tussen de keutels van de schapen die daar graasden, was met mooi weer dikwijls drukker dan de Costa del Sol. Echter niet iedereen kon dit water waarderen: ik had ooit een vriendje in de buurt wiens zusters niet in het water van onze prachtige Gouwzee wilden zwemmen omdat zij het water te vuil vonden. U begrijpt wel, die meiden deugden niet.
Het was jaren later dat ik in Turkije was dat ik merkte dat het water daar toch eigenlijk nog net iets schoner was dan dat van de Gouwzee. Het water in Turkije was zo schoon dat je onder het schip door meters diep naar de bodem kon kijken. Dit was zo fascinerend dat ik er niet op uitgekeken raakte. Toch was er iets met het water van de Gouwzee dat de Middellandse Zee niet had: je kon het drinken. Nu was dat niet echt gezond omdat er door de industrie en riolen veel vuil in zat maar toen ik erg jong was heb ik het wel eens gedaan. Het water in de Gouwzee was dan weliswaar niet zo helder als dat in Turkije maar het was zoet. Je hebt dus verschillende soorten water.
Net als verschillende soorten water heb je ook verschillende soorten mensen. Je hebt van die Middellandsezeefiguren: mooie mensen waar je niet op uitgekeken raakt maar je moet er niets van ‘binnenkrijgen’. Aan de andere kant zijn er ook van die Gouwzeetypes die als de nood hoog is wel je ‘dorst kunnen lessen’ maar minder mooi, minder helder zijn. Maar hoe je het ook bekijkt, beide soorten water zijn niet echt gezond voor ons lichaam. Toch is water van levensbelang dus hoe lossen we dit op en, wat heeft dit met ons onderwerp te maken?
We hebben het hier over geestelijke zaken en daarom moeten we het water ook geestelijk zien. De vraag is dan: wat is de geestelijke betekenis van water en waar vinden we het levende water wat onze geest nodig heeft om te leven?
Net als bij de betekenis van het bloed de vorige keer moeten we voor de betekenis van het water zoeken in het Oude Testament van de Bijbel. Toen het volk Israël onderweg uit de gevangenis en de slavernij van Egypte in de woestijn aankwam hadden ze behalve talloze gangbare, twee enorme problemen en dat was waar kan ik water en brood kopen?
Net drie dagen onderweg in de woestijn, na de tocht door de Schelf Zee, kwamen ze bij Mara, een bron waar wel water was maar dat konden ze net zo min als het water in de Middellandse Zee drinken. Niet omdat het zout maar omdat het bitter was. Dit moet ongeveer dezelfde schok hebben veroorzaakt als wanneer je met je benzineauto in de woestijn bij een pompstation aankomt waar ze alleen diesel verkopen.
Dit was geen geringe beproeving voor de Israëlieten en het gemopper op Mozes wat er dan opstijgt zou als een rode draad door de woestijnreis lopen. Verschillende keren lopen ze tegen dit probleem van het gebrek aan helder drinkwater voor een massa mensen die elke dag moesten drinken om nog maar te zwijgen van het vee en de vuile vaat.
Vanuit Mara trokken ze verder en kwamen in Elim waar wel twaalf waterbronnen waren.
Trekkende van pleisterplaats naar pleisterplaats kwam het ook wel voor dat ze voor ze de volgende bereikten dat ze door hun voorraad heen waren. Dit gebeurde bijvoorbeeld in Refidim waar het volk Mozes bijna stenigde om die reden. Mozes moest toen de rots bij Horeb slaan zodat er water uit zou komen.
Deze rots was niet zomaar een stuk steen. Deze rots was zelfs de oorzaak van het feit dat Mozes niet het beloofde land binnen mocht gaan. De eerste keer dat deze rots in beeld komt moet Mozes deze slaan waarna er water uitstroomt maar de volgende keer moest hij tot de rots spreken. Toch sloeg Mozes die keer de rots ook en dit werd hem tot zo’n zware overtreding gerekend dat je je kunt afvragen of er iets met die rots aan de hand was dat God Mozes deze overtreding zo zwaar aanrekende. Immers, Mozes had wel vaker dingen gedaan die niet mochten van God maar om hem zo genadeloos te straffen omdat hij de rots niet had toegesproken maar geslagen, dat lijkt wel wat hard.
Er was ook iets met die rots en wel dat die symbolisch stond voor Christus . Dat Christus één keer zou moeten worden ‘geslagen’ aan het kruis om ‘het water (en het bloed) eruit te krijgen’ was genoeg. Maar dat wij of zelfs Mozes, Christus daarna nog vaker (aan het kruis) zouden slaan is en was een onvergeeflijke zonde; voor de tweede keer was praten (vragen) genoeg. Het water uit de Rots, het water dat uit Christus (zijn zijde) komt is volgens de Bijbel het symbool voor de Geest van God .
Zo zien we dat de gemeente behalve het bloed dat uit Jezus zijde stroomde waarmee de ziel werd gereinigd van de dood, is geformeerd rond het water des levens of te wel is geformeerd rondom de Heilige Geest van God die van Jezus uitgaat. Het is de Geest van God die leven geeft. Het is de Geest van God die het beste uit het drinkbare van de Gouwzee en het heldere en fascinerende van de Middellandse Zee samenbrengt en waar je niet genoeg van kunt krijgen.
Nu hebben we wel stil gestaan bij de betekenis van het bloed en het water dat stroomde uit Jezus zijde maar er was nog een element wat absoluut onmisbaar was om het profijt van het offer van Jezus te kunnen genieten. Daar wil ik dan de volgende keer weer bij stilstaan. Het manna.
Kees_Middelbeek
1 Kortinthe 10 Johannes 7:38-39
