Corona virus

Corona & Climate change

Terwijl ik dit schrijf, mogen in veel landen van Europa mensen de straat niet meer op, laten hondenbezitters hun geliefde huisdier aan een lijn van het balkon zakken om hun behoefte te doen, domineren legertrucks het straatbeeld van Frankrijk en dreigen ernstig kijkende agenten van achter hun mondkapjes mensen met bekeuringen van wel vierduizend euro omdat ze op straat lopen. De toegang tot de supermarkt waar ik even een pak melk wil halen, werd geblokkeerd door een ijverige medewerker die controleerde hoeveel klanten er naar binnen mogen en we worden live op de hoogte gehouden hoeveel mensen er elk moment van de dag sterven.

Deze beelden roepen herinneringen bij mij op van de verhalen van de generatie van mijn grootouders die vertelde hoe tijdens de Tweede Wereldoorlog er en avondklok was ingesteld en er op de hoeken van de straten gewapende militairen, gevraagd en ongevraagd mensen controleerden.

Wat is er aan de hand? We weten het allemaal: we zitten in Nederland in de Coronacrisis. Er is iets vreemds met dat waar we ons nu in bevinden en omdat ik gevraagd en ongevraagd mensen dit vertel, wordt iedereen een beetje zat van mij, dus schrijf ik het maar voor mij uit.

Mijn ervaring is dat als ik vragen stel bij de informatie die over ons wordt uitgestort met betrekking tot het corona virus dat hier de oorzaak van is, ik tegen een zelfde muur van onbegrip aanloopt, als wanneer ik vragen stel bij de informatie die mij voortdurend  bereikt over climate change. Hoe komt dat?

Dat het klimaat verandert daar zijn de meeste mensen het wel over eens. Dat het coronavirus iets naars is ook. Maar over de vraag hoe dit komt en wat de oplossing is, gaan de wegen snel uiteen? Er is nog een overeenkomst tussen die twee zaken wat mij betreft. Nadat ik van de eerste schrik was bekomen en er vanaf een afstand naar kon kijken, kreeg ik in beide gevallen het gevoel dat er iets vreemds mee aan de hand was.

Wat het coronavirus betreft, volgde ik in al januari verschillende bronnen hierover op Internet. Ik kan niet ontkennen dat de situatie, zoals die toen op mij overkwam, mij zeer verontrustte. Al direct nadat het virus om zich heen greep, blokkeerde China alle informatie die naar buiten kwam wat het speculeren over de ernst van de zaak sterk in de hand werkte. Er verschenen beelden die China uit gesmokkeld waren over mensen die spontaan dood op straat leken te vallen, er waren beelden van lijken met mondkapjes die op straat lagen. Ik zag foto’s van gangen in ziekenhuizen vol patiënten, flatgebouwen waarvan de deuren met spoed werden dichtgelast om mensen in quarantaine op te sluiten. De economie van miljoenensteden werd opgeofferd omdat de mensen daar in een lockdown opgesloten waren. Er waren deskundigen die in het Westen wisten te vertellen dat er in China vele miljoenen besmet waren, dat er vele duizenden overleden waren; dat de crematoria 24/7 bezig waren om een enorme toevloed van doden te verbranden. Ik zag beelden van iemand die werden gefilmd op een brug die in tranen verklaarden in de rivier te zullen springen omdat hij niet naar huis konden omdat ze daar hun familie zouden aansteken, die dan ook ter dood waren opgeschreven. Ik maakte mij door dit alles al ernstige zorgen, toen er nog geen corona patiënt bekend was buiten China.

Waar ik twijfels kreeg was toen ik later hoorde wat het officiële aantal doden in China was. Dit zijn er tot nu toe (26 maart 2020) minder dan 6000. Wie de geschiedenis van de Chinese Communistische Partij (CCP) een beetje kent, weet dat die partij als het nodig is, over lijken gaat en voor het redden van 6000 mensenlevens het spreekwoordelijke licht nog niet aan zou doen. Tijdens de hongersnood als gevolg van China’s ‘Grote Sprong Voorwaards’ in de  vijftiger jaren, en de ‘Culturele Revolutie’ in de tweede helft van de zeventiger jaren, beide in de vorige eeuw, zijn er door dit regime zo’n zeventig miljoenen mensen vermoord en uitgehongerd. Ditzelfde regime van toen, is inhoudelijk maar weinig veranderd en voor 6000 mensen riskeert de CCP echt geen economische crisis.

Wat ook vreemd was, is dat al snel na de uitbraak de directeur van de World Health Organisation, Tedros Adhanom de wereld opriep om China niet economisch of anderszins te ‘discrimineren’ om het feit dat het virus daar rondging. Hij prees China zelfs al spoedig om zijn effectieve aanpak in de strijd tegen het dodelijke corona virus. Lag de bron van het virus dan niet in China en zijn regeringen wereldwijd dan niet meer verantwoordelijk voor hun eigen burgers dan de gevoelens van het communistische China dat zich misschien gediscrimineerd zou voelen?

Het CCP leek in het begin van de uitbraak wel tijd te hebben willen rekken om de verspreiding goed op gang te laten komen onder het volk. De communistische partij had in het begin iedereen vervolgd die tegen de gevaren ervan waarschuwde, wat de situatie alleen maar verergerde. Toen ze het uiteindelijk ging aanpakken was het te laat en ging dit op een voor het Chinese volk, misdadige manier. Wie maakt zich dan zorgen over discriminatie en wat valt er dan aan hun beleid te prijzen?

Deze Tedros, zo blijkt, komt uit Ethiopië en was, toen Ethiopië zelf nog zuchtte onder een communistisch dictatuur, daarvan minister van gezondheid. Hij is dus zelf met hart en nieren communist en bewonderaar van het communistische China. Het was ook deze Tedros die de wereld opriep om de remmen los te gooien en om alles uit de kast te halen om het virus te bestrijden.

Maar hoe zit het dan met al die mensen die dood van hun fiets of op straat vielen? Dat is op zich ook al vreemd. Wie gaat zonder doel de overkant van de straat met zijn telefoon staan filmen als daar niets te beleven is en hoe toevallig is het dan dat er juist op dat moment iemand midden in het beeld ‘dood’ neervalt. Dit kan alleen als er om de haveklap mensen doodvallen, als je weet dat dit staat te gebeuren en je snel je plek inneemt, of als dit in scene is gezet. Er vallen, zo blijkt nu het virus de wereld overgaat, helemaal geen massa’s mensen spontaan dood neer. De meeste mensen genezen zelfs.

Een griepvirus is en akelig ding en maakt soms veel doden, daar sta ik niet altijd zo bij stil realiseerde ik mij nu dit zo speelt. Dat er in 2018/2019, 400.000 mensen alleen in Nederland (!) ziek zijn geweest van de influenza waarvan er 1.207 (2018), 2.900 (2019) stierven, wist ik tot voor kort niet. Ik herinner mij nog dat in 2010 werd gewaarschuwd voor de Mexicaanse griep. Maar dat deze alleen al in Amerika 60.000.000 zieken tot gevolgen heeft gehad, ontdekte ik ook pas recent.  Er was toen geen wereldwijde lockdown en paniek en er werden toen niet dagelijks online statistieken bijgehouden.

Dat er in verband met de griep elk jaar grote logistieke problemen zijn in de ziekenhuizen, waar door de regering nooit veel aan wordt gedaan en dat er elk jaar zieken naar huis worden gestuurd omdat er geen bedden meer zijn, dat zijn zaken die journalist horen te weten voor ze een corona golf verslaan.

Wie heeft er belang bij dat iedereen in paniek raakt en angstig de deur niet meer uit durft? Wie heeft er belang bij dat we dagelijks in de media zalen vol doodskisten zien, dat we horen hoe sporthallen tot mortuaria worden omgebouwd, dat het leger straten ontsmet en de politie in buurlanden burgers op straat aanhoudt. Wat is de nieuwswaarde van het dagelijks moeten horen hoeveel begrafenissen er waar in Italië plaatsvinden? Waarom worden massa’s amateurbeelden van overspannen verpleegsters op televisie getoond die snikkend vertellen dat ze nog nooit iemand hebben zien genezen? De horeca en veel kleine bedrijven gaan failliet en ZZP-ers zitten zonder werk thuis, vliegtuigen staan aan de grond. Er is ruimte in onze kranten en journaals voor burgemeesters uit onbekende Italiaanse stadjes en politici uit ons omringende landen die kritiek mogen hebben op het ‘softe’ Nederlandse beleid, en ga zo maar door. We worden dagelijks met een beeld geconfronteerd alsof de Pest epidemie is uitgebroken en we het risico lopen dat de helft of meer van ons volk zal gaan sterven. Fotograven volgen voor de krant, mensen op het strand en markt om ze te betrappen hen op ‘onverantwoord’ gedrag en lijkt pas tevreden te zijn als iedereen in een  lockdown opgesloten zit in zijn eigen huis.

Wat is er nu dan aan de hand? Hebben we hier inderdaad te maken met een virus dat miljoenen slachtoffers zal gaan opeisen? Speelt Tedros en de WHO onder één hoedje met China, om Amerika te chanteren in hun onderhandelingen? Is China misschien op een eigen machtspositie uit door de rest van de wereld te verzwakken? Is dit een voorproefje voor de globalistische krachten om de wereld voor te bereiden op een volgende stap naar de door hun zo geliefde wereldregering? Gaat Europa straks de noodtoestand uitroepen en zo de macht naar Brussel trekken? Is dit een reactie van de nieuwe Wereldorde op de vele protesten tegen hun plannen? We zullen er op een dag misschien achter komen, maar dan horen we het echte verhaal vast ook niet in de politiek of de mainstream media.

In deze zaak zijn er, zoals gezegd, meer overeenkomsten met het klimaat ‘probleem’. De media en politiek overrompelt ons nu, net als met de klimaat ‘crisis’, dagelijks met een massieve boodschap dat, tenzij we snel ingrijpen, onze vrijheid en welvaart opgeven, wij en anders onze kinderen wel, onherroepelijk zullen steven.

We zullen ons erin moeten trainen om vragen te stellen. We zullen zelf moeten opletten om te zien wat er niet klopt als er we weer ergens een wereldwijde of lokale crisis waarnemen. We hebben gaandeweg steeds meer reden om achterdochtig te zijn als er weer eens een crisis door de media en politiek wordt gepresenteerd die het einde van de wereld inluidt.

Toch is er ook een verschil. De overheid is bereid om duizenden miljarden uit te geven om het klimaat te redden, maar nog geen één miljard voor bedden op de IC’s voor haar volk tegen een virusaanval uit China.

Kees Middelbeek

Een volgende keer wil ik stil staan bij de vraag waarom we ons niet hoeven te verbazen waarom deze virussen die de wereld teisteren, zo vaak uit China en andere landen in Azië komen.