Kreeft

Als plattelandskinderen zaten we dikwijls met onze hengel aan de kant van het water naar onze dobber te turen. Stilletjes hoopten we één van de grote vissen te vangen die een paar meter van de kant met hun krachtige staart- en rugvinnen het water in beroering brachten. Lees verder >>>

Speedboot

Op een van mijn wandelingen door de stad van de zomer hoorde ik tegen de onderkant brug waar ik overheen liep, het diepe gebrom van een zware speedbootmotor weerkaatsen. Het bijna 6 meter lange kingsize racemonster met de, naar ik schat 250, klaarstaande paardenkrachten welke onder mij vandaan geschoven kwam, was duidelijk niet in zijn element in de smalle grachtjes van de stad. Ze wilde er vandoor. De boot leek de kapitein te smeken de gashandel open te gooien. Lees verder >>>

Wijze(n)uit het oosten

Als kind had ik niet in de gaten dat de drie koningen of te wel de drie wijzen uit het oosten die goud, mirre en wierook kwamen brengen aan Jezus zich niet al in de stal tussen de herders, de os en de ezel stonden te verdringen bij de kribbe, maar pas ongeveer twee jaar later arriveerden. Ook het idee dat deze mannen met zijn drietjes op hun drie kamelen waggelend door de woestijn trokken achter een ster aan, lijkt niet erg realistisch. Bovendien, kwamen ze wel uit het oosten?

Lees verder >>>

Ankers

Misschien kunt u zich nog herinneren dat ik de vorige keer schreef over onooglijke kleine hondjes. Misschien dat u daarmee op de gedachte bent gekomen dat ik een hekel heb aan kleine hondjes. Toegegeven als ik mijzelf niet beter zou kennen zou ik dat ook gedacht hebben na dat stukje, maar dat is niet het geval. Sterker nog, wij hebben twee allerliefste Malthezer schoothondjes.

Lees verder >>>

Een hele kluif

Ooit hadden wij thuis een herdershond. Om te zien was het een kanjer, hij was aanhankelijk, trouw, luisterde goed en je kon hem snel iets leren. Eigenlijk was zijn enige probleem dat hij niets begreep van het verkeer. Het bijzondere beest had een speciale behoefte om zich hierin te misdragen. Het is gelukkig nooit gebeurd, maar als hij wij hem zonder onze begeleiding, zijn gang zouden hebben laten gaan, had hij binnen de kortste keren onder een auto gelegen.

Lees verder >>>

15 minuten

Misschien ken je dat tegeltje wel waarop wordt voorgerekend wie er het werk doet in Nederland. Het begint met het aantal inwoners dat Nederland telt en trekt daar telkens een improductieve groep vanaf. In de tijd dat ik het tegeltje voor het eerst zag woonden er in Nederland zo’n 14 miljoen mensen. Daarvan zaten er een x aantal nog op school, studeerden, zaten in het leger of waren met de AOW, WW, WAO etc. De aantallen van deze groepen werden telkens van deze 14 miljoen afgetrokken, tot er uiteindelijk nog maar 2 overbleven en dat waren volgens het tegeltje: u en ik. “En”, ging de denkbeeldige gesprekspartner van het tegeltje verder, “ik stop ermee” Ontgoocheld blijf je dan zitten met de gedachten dat je er in Nederland toch wel behoorlijk alleen voor staat.

Lees verder >>>

Herinnering

Of het nu op TV, een verjaardag of in de wachtkamer bij de tandarts is, of het nu tot mij persoonlijk of in het algemeen wordt gesteld, met een bepaalde regelmaat hoor ik iemand de diepzinnige vraag stellen: “Hoe wil jij na je dood herinnerd worden?” Hoe ik herinnerd wil worden? Op zich een eenvoudige vraag. Ik wil herinnerd worden zoals ik ben: knap, creatief, vindingrijk, bekwaam, intelligent, integer, vriendelijk en bescheiden.

Lees verder >>>

De Ontmoeting

Als kind haalde ik dikwijls van alles uit elkaar. Dit ‘gedemonteer’ was geen hobby van mij, het was veeleer zo dat ik bruikbare onderdelen zag in allerlei rommel. Nu was het niet zo dat ik werkelijk veel met deze in potentie hoogwaardige materialen deed, maar de visioenen van wat je er mee zou kunnen doen waren te sterk om de oude spullen van hun welverdiende rust te laten genieten. Dit slopen kon soms vervelend uitpakken als ik bezig was om, met het gerichte subtiele geweld van een hamer, metalen zaken te ‘demonteren’.

Lees verder >>>